Terug naar de hoofdpagina

Dit is Mientje. Zij is heel lief maar bang van alles en nog wat. Zelfs van vogels! Ze gaat enkel buiten als ik met haar meega. En dan nog blijft ze tussen mij en de deur. Vorige maand is ze voor de tweede keer geopereerd aan nierstenen. Nu zorg ik er wel voor dat ze niet aan het eten van de andere katten kan komen, maar ze is een echte snoepkous. Nu check ik dit twee keer voor ik de deur dicht doe.

Dit is Trixie. Ze is doof en het resultaat van een slipnestje. Een kruising van een Maine Coon en een Turkse Van. Toen ik merkte dat ze doof was, heb ik terug contact opgenomen met de verkoper. Ik kon haar ruilen, maar omdat ik niet wist wat met haar ging gebeuren, heb ik haar gehouden. Daarbij ga je natuurlijk houden van zo'n lieverd. En met gebarentaal trekken we ons aardig uit de slag. Ze heeft een blauw en een bruin oog (ook wel odd eyed genaamd). Ze is heel lief en toch wel temperamentvol. Ga je het bad in kan je beter de deur sluiten want in geen tijd heeft ze die open en zit ze bij je in bad. Ze is een echte uitbreekster. De dierenarts Geert Vandersteeghen in Sint-Truiden, waar ik haar naar toe had gebracht voor een sterilisatie, kan er over meepraten. Daar is ze uit haar kooi ontsnapt en zo het alarm geactiveerd. Maar ondanks haar doofheid is ze super aanhankelijk en rijdt heel graag mee met de auto.

Tom is een echte buitenkat. Hij jaagt achter vogels en muizen. Hem hoor je reeds van ver. Zo hoort en weet iedereen in de geburen waar deze mooie jongen thuis hoort. Bij mooi weer is hij van 's morgens tot 's avonds weg. Eens de dagen koud worden ligt hij graag warm op zijn kussen. Hij is superlief en een echte vrijdoos. Alleen vreemde mensen die hij niet kent, krijgen hem niet te pakken. Wat voor lekkers ze ook bijhalen. Waar ik natuurlijk heel blij om ben.

Jerry is grootgebracht door onze Jack Russell en tevens mascotte. Het enige wat ze niet kon was melk geven. Dus bij de apotheker dozen gehaald, flesjes gemaakt, eten gegeven en zo gauw als het katertje gegeten had nam zij het weer over. Op 6 maanden had hij wel het uiterlijk van een kater met een mooie pluimstaart, maar had hij ook veel manieren van zijn verzorgster overgenomen. Een kat met hondenstreken. Ik heb nog nooit een kat gehad die kersen at, maar hij wel. Al wat wij aten at hij ook. Hij was werkelijk ieders vriendje. En op een dag was hij verdwenen. En nergens een spoor van hem terug gevonden. Zelfs pamfletten die we overal ophingen hebben niet geholpen. Het is nu 2 jaar geleden maar ik zal hem nooit vergeten. Zo zag hij er uit 2 dagen voordat hij verdwenen was.